Жасымнан көп салдырдым қаршығаны,
Аққан тер маңдайымнан тамшылады.
Ныспымыз Қанапия болғаннан соң,
Жиылып өңшең қашқын жамшылады.
Жасымнан қарсы болдым хан-задаға,
Жүйрік ат жараспай ма бозбалаға.
Баласы Басығара Қанапия,
Жем болдым ала қыстай қандалаға.