Ақ Жайық, асыл өзен, дария суым,
Шертілер сенен бөлек бар ма сырым.
Мен естім толқынцңда аунап сенің,
Жағаңда жатып тыңдап орман шуын.
Қайырмасы:
Күиіс өзен күмбірлеп
Сыр қүясьің жаныма.
Сіңгендейсің бір-бірлеп
Туысымдай ңаньша.
Жағаңда қалды біздің балальіқ шақ,
Толңынмен ойнап өткен аударыспақ.
Арман не емір-теңіз арнасына
Сарқылмай құя берсек саған үқсап.
Қайырмасы:
Туған «аен, Ақ Жайық,
Тербет бізді тағы да.
Барып қайтсам, шіркін-ан,
Сонау сәбн шағьіма.